چهل سال از پیروزی انقلاب اسلامی گذشت. مردم ایران در این چهل سال در مقابل هر گونه مشکلات ایستادند. جنگ، تحریم، مشکلات اقتصادی، نبود امکانات، گرانی، تورم و…
هر دولتی بر روی کارآمد قول هایی داد، وزرایی انتخاب کرد و برخی ها هم دروغ تحویل همین مردمی که از جان مایه گذاشته اند دادند اما مردم باز هم صبوری از خود نشان دادند.
مرغ گران شد نخوردند، گوشت گران شد نخوردند، لباس گران شد قناعت کردند و نپوشیدند، دارو کمیاب و گران شد به طب سنتی و گیاهان روی آوردند، سرطان شیوع پیدا کرد مردند، بنزین گران شد صبر کردند اما در یک مورد خطابمان به وزیر بهداشت است؛ اقای وزیر پوشک بچه گران شود بچه به دنیا نمی
آوریم اما کشورمان رو به سالمندی است و نیازمندی هایش بیشتر.
اقای وزیر! اطلاع دارید پوشک بزرگسالان از ۲۵ هزار تومان یهو به حدود ۱۰۰ هزار تومان افزایش یافته است!
اقای وزیر! این یکی دیگر خوردنی نیست که مردم نخورند، اگر بزرگسالان که اکثرشان از آن ها استفاده می کنند این یکی را کنار بگذارند میدانید وضعیت بهداشت در بیمارستان ها، خانه ها و مراکز نگهداری سالمندان چگونه می شود؟!
آقای وزیر اگر به فکر سالمندان کشور نیستید به فکر خودتان باشید؛ فردا پس فردا شما هم به آن نیاز خواهید داشت!! هیچ کس از فردای خود خبرندارد خیلی ها یک شبه ندار شده اند.
این قشر محروم و مظلوم که در گوشه اتاق اکثر خانواده چشم به دستان فرزندان خود دوخته اند به کمکتان، به تمهیداتتان برای ارزانی این کالا نیاز مبرم دارند. اگر امروز فکری به حال آنها نکنید مسلما فردا بیماری های ناشی از مشکلات بهداشتی این قشر که روزی مادران و پدران جوان و نیروی کار مفید این کشور محسوب می شدند جامعه را دربر خواهد گرفت؟ امروز اقدام نکنید فردا خیلی دیر است!!
طیبه شایان