«کرونا» یک سلاح شیمیایی باشد یا یک بیماری که ساخت دست بشر هم نباشد، آبدیت زمین باشد یا ویروس از کنترل خارج شد، هر چه که هست در سال ۲۰۲۰ توانسته عده ای انسان بیگناه را به کام مرگ بکشاند و اقتصاد دنیا را به چالش بکشد.
«کرونا» علاوه بر اینها توانسته باروح و روان انسان ها هم بازی کند. همه فکر و ذکر مردم از کودک گرفته تا کهنسالان را به خودمشغول کرده است.
«کرونا» هیولای وحشتناکی شده است که برجان و روح مردم افتاده و تا مدت ها بعد از نابودیش نیز آثارش باقی خواهد ماند.
اما «کرونا» هیولا نیست، بمب هم نیست، ویروسی است که می تواند همه را درگیر کند. کوچک و بزرگ، فقیر و غنی، عالم و بی سواد هم نمی شناسد، فعلا درمان قطعی ندارد اما بی درمان هم نیست، می کشد اما نه به آن تعداد که جهالت می کشد.
علیرغم اینکه اکنون همه، اطلاعات کافی در مورد این ویروس دارند و هر روز اخبار مربوطه را در فضای مجازی دنبال می کنند اما هستند کسانی که مبتلایان به کرونا ویروس را بادیده تحقیر می نگرند و حتی اگر عزیزانشان به آن مبتلا شده باشد پنهانکاری می کنند.
این پنهان کاری از تاثیر بد «کرونا ویروس» بر عمق روح و روان آنها ناشی می شود.
چند روز پیش شاهد زد و خورد چند جوان با یک مرد میانسالی بودم که انگیزه نگارش این سطور شد.
در یکی از کوچه پس کوچه ها هنگام عبور صدای یک درگیری لفظی توجهم را جلب کرد ماشین را کناری زده و شیشه را پایین کشیدم. ظاهرا چند جوان به مرد میانسالی که نه دستکش دستش بود و نه ماسکی بر دهان، تیکه انداخته بودند که ماسک نزدی کرونا نگیری! و این کافی بود تا صدای مرد میانسال بلند شود که «کرونا» خودتی، کرونا جدو آبادت هست و ….
این یک درگیری ساده نبود که بسادگی هم از کنارش رد شد. برخوردهای این چنینی چه در محیط خانواده و چه در بیرون از خانه نشاندهنده تاثیر روانی «کرونا ویروس» بر جامعه است که شدت آن در پساکرونا کاملا محسوس خواهد بود لذا همزمان با تلاش مدافعان سلامت برای نجات جان مردم ورود روانشناسان از هم اکنون ضروری و مهم به نظر می رسد. برنامه ریزی در صدا و سیما و بویژه فضای مجازی که امروز بیشترین مخاطب را دارد شاید بتواند جلوی بسیاری از اتفاقات ناخوشایند را در آینده بگیرد. دولت هم باید با توجه به مشکلات اقتصادی مردم و هزینه های بالای ویزیت روانشناسان طوری برنامهریزی کنند که این اقدام هم رایگان شود چرا که این هزینه نیست بلکه سرمایه گذاری است*