پس از بحران؛ زمان کار و مسئولیت‌پذیری است

یادداشت : تانیش نیوز/رامین شایان

هر ملتی در مقاطع حساس تاریخ خود، روزهای دشوار و پرالتهابی را پشت سر می‌گذارد. خوشبختانه اکنون که کشور تا حدودی از فضای بحرانی فاصله گرفته و آرامش نسبی برقرار شده است، انتظار طبیعی مردم این است که همه ظرفیت‌های مدیریتی و اجرایی کشور بر یک هدف متمرکز شود، بازسازی، رونق تولید، ایجاد اشتغال و بهبود کیفیت زندگی مردم.

امروز جامعه بیش از هر زمان دیگری به امید، برنامه و اقدام نیاز دارد، نه به حاشیه‌سازی، اختلافات سیاسی و جدال‌های بی‌حاصل. مردم از مسئولان انتظار ندارند که هر روز درگیر پاسخ‌گویی به یکدیگر یا رقابت‌های رسانه‌ای باشند، بلکه انتظار دارند با همدلی و همکاری، گرهی از مشکلات معیشتی، اقتصادی و اداری کشور بگشایند.

در کنار مسائل کلان، یکی از دغدغه‌های جدی مردم، عملکرد بخشی از دستگاه‌های اجرایی است. در سال‌های اخیر، به‌ویژه از دوران شیوع کرونا و سپس شرایط خاص کشور، دورکاری به ضرورتی اجتناب‌ناپذیر تبدیل شد. اما اکنون که بسیاری از آن شرایط سپری شده است، نمی‌توان اجازه داد فرهنگ کم‌کاری، تأخیر در انجام امور یا بی‌تفاوتی نسبت به ارباب‌رجوع به یک رویه دائمی تبدیل شود.

مردم حق دارند انتظار داشته باشند وقتی به یک اداره مراجعه می‌کنند، کارشان با سرعت، دقت و احترام انجام شود. کارمندی که وظایف خود را به‌درستی انجام نمی‌دهد، همان‌گونه که باید از آموزش و حمایت برخوردار باشد، در صورت تداوم کم‌کاری نیز باید مورد بازخواست قرار گیرد. انضباط اداری و پاسخ‌گویی، لازمه یک نظام اداری کارآمد است.

البته این انتظار پیش از همه متوجه مدیران است. مدیری که خود انگیزه، نظم و روحیه کار و خدمت را در عمل نشان ندهد، چگونه می‌تواند از کارکنانش انتظار تلاش بیشتر داشته باشد؟ مدیریت، پیش از آنکه با دستور و بخشنامه معنا پیدا کند، با الگو بودن معنا می‌یابد. حضور مؤثر در محل کار، تصمیم‌گیری به‌موقع، نظارت مستمر و پاسخ‌گویی به مردم، مهم‌ترین وظایف هر مدیر است.

بی‌تردید حضور مسئولان در میان مردم، شنیدن مشکلات و آگاهی از واقعیت‌های جامعه، امری ارزشمند و ضروری است. اما این حضور زمانی معنا پیدا می‌کند که به تصمیم، اقدام و حل مسئله منجر شود، نه اینکه صرفاً به نمایش‌های رسانه‌ای و عکس‌های یادگاری محدود بماند. مردم بیش از هر چیز، نتیجه می‌خواهند، نتیجه‌ای که در تسریع خدمات، کاهش بروکراسی، رونق تولید، ایجاد فرصت‌های شغلی و بهبود معیشت آنان دیده شود.

اکنون زمان آن رسیده است که همه ارکان مدیریتی کشور، اختلافات و حاشیه‌ها را کنار بگذارند و با تمرکز بر کار، تولید، سرمایه‌گذاری و اصلاح نظام اداری، امید را به جامعه بازگردانند. آینده‌ای بهتر، نه با شعار، بلکه با کار شبانه‌روزی، مسئولیت‌پذیری و احترام به حقوق مردم ساخته می‌شود.