یادداشت از: تانیش نیوز/بهزاد خیاط
گاهی یک پیامک ساده می‌تواند بیشتر از یک بخشنامه مفصل، نگرانی و سردرگمی ایجاد کند، درست مثل پیامکی که این روزها از سوی شرکت گاز برای برخی اصناف ارسال شده و از آنها خواسته است از همین حالا برای زمستان به فکر سوخت جایگزین باشند!
البته اصل آمادگی برای شرایط اضطراری قابل دفاع است، اما سؤال اینجاست که آیا واقعاً راهکار، فرستادن چنین پیامکی برای اصناف و حواله دادن آنها به سوخت‌های جایگزین است؟!
واکنش مردم به این پیامک خود گویای همه چیز است، پیامی که قرار بود هشدار و اطلاع‌رسانی باشد، حالا برای برخی به سوژه شوخی تبدیل شده است. یکی می‌گوید باید از حالا به فکر تهیه نفت باشیم، دیگری با کنایه می‌گوید شاید بهتر باشد برای زمستان کنده‌های درخت را هم سهمیه‌بندی کنند!
اما پشت این شوخی‌ها، یک نگرانی جدی وجود دارد.
استفاده از نفت، بخاری و دیگر تجهیزات سوخت جایگزین در واحدهای صنفی، آن هم در شرایطی که بسیاری از اصناف اساساً زیرساخت و تجهیزات مناسب برای چنین کاری ندارند، می‌تواند خطرات جدی به همراه داشته باشد، از آتش‌سوزی و مسمومیت گرفته تا خسارت‌های سنگین مالی. کم نیستند حوادثی که یک جرقه یا بی‌احتیاطی، یک مغازه یا کارگاه را به خاکستر تبدیل کرده و زندگی چند خانواده را تحت تأثیر قرار داده است.
از سوی دیگر، مگر تهیه سوخت جایگزین کار ساده‌ای است، نفت و سایر سوخت‌ها از کجا باید تهیه شوند، چه کسی مسئول تأمین، توزیع و نظارت بر آن است، اصناف با چه امکاناتی باید این سوخت‌ها را نگهداری و مصرف کنند؟ و مهم‌تر از همه، آیا برای پیامدهای زیست‌محیطی و ایمنی این تصمیم فکری شده است؟
قرار بود در قرن بیست‌ویکم درباره توسعه انرژی، مدیریت مصرف، زیرساخت‌های پایدار و کاهش آلایندگی صحبت کنیم، حالا به اصناف پیام می‌دهیم برای زمستان به فکر نفت و بخاری باشند!
اگر قرار است چنین احتمالی وجود داشته باشد، انتظار از متولیان این است که به جای یک پیامک مبهم و اضطراب‌آور، شفاف، دقیق و کارشناسی توضیح دهند که دلیل این هشدار چیست، چه برنامه‌ای برای تأمین گاز در زمستان وجود دارد و در صورت بروز محدودیت، سوخت جایگزین چگونه، توسط چه نهادی و با چه استانداردهای ایمنی در اختیار اصناف قرار خواهد گرفت.
مردم و اصناف بیش از هر چیز به آرامش و برنامه روشن نیاز دارند، نه پیام‌هایی که پرسش‌های بیشتری از پاسخ ایجاد کنند.
کاش قبل از ارسال چنین پیامک‌هایی، یک سؤال ساده از خودمان بپرسیم: این تصمیم قرار است مشکلی را حل کند یا فقط مشکل تازه‌ای برای مردم بسازد؟
تصمیم کارشناسی، مردم را آماده می‌کند، تصمیم غیرکارشناسی، مردم را نگران و مسئولان را سوژه طنز می‌کند.
هشدار درباره احتمال کمبود انرژی لازم است، اما هشدار دادن بدون ارائه راهکار عملی، فقط استرس تولید می‌کند.