در زمان های نه چندان دور بازار حرمت داشت. بازاریان و کسبه تبریز از معتمدترین افراد بودند و همواره در کارهای خیر پیشقدم .
کم فروشی، گرانفروشی و جنس تقلبی هم کمتر در بازار رواج داشت و بازاریان اغلب این نوع افراد را از خودشان طرد می کردند چرا که آسیب جدی به اعتبار بازار و بازاریان می زد. هرچند امروزه هم بازاریان و کسبه سعی می کنند آن حس اعتماد را نسبت به خودشان احیاء کنند اما در میان آن ها افرادی هم یافت می شود که اجناس تقلبی را به مردم تحمیل و یا کم فروشی و گران فروشی می کنند. این نوع افراد به حیثیت و اعتبار دیگران هم آسیب می رسانند.
طبقچی ها و میوه فروشان بازار هم که امروزه در راسته کوچه یعنی ابتدای بازار بزرگ تبریز برای خودشان جا باز کرده اند بیشترین اجحاف را در حق مردم می کنند. مردمی که برای خرید چند تومان جنس ارزان یا خرید کلان راهی بازار می شوند به انواع مختلف مورد کلاهبرداری و ظلم قرار می گیرند.
حتما برای شما هم اتفاق افتاده است که وقتی از طبقچی ها میوه می خرید فروشنده میوه ها را جلوی چشمتان داخل پلاستیک می گذارد ولی در خانه که سر پلاستیک را باز می کنید می بینید میوه های خراب و گندیده بیشتر از سالم های آن هستند.
مدت ها بود که نحوه این نوع کلاهبرداری ها ذهنم را به خود مشغول کرده بود و تصمیم گرفتم سری به بازار میوه فروشان در راسته کوچه تبریز بزنم.
چند دور که طول ورودی راسته بازار را طی کردم متوجه کیسه های سیاه پلاستیکی شدم که در طرف فروشنده از طبق آویزان شده و چند تا گوجه فرنگی هم داخل آن خودنمایی می کند. در گوشه ای ایستاده و به دور از چشم طبقچی منتظر خریداران شدم.
فروشنده جلوی چشم خریدار کیسه سیاه پلاستیک را برداشت و نگاهی به خریدار کرد و دید چشم خریدار به کیسه پلاستیک و گوجه ها دوخته شده است و فروشنده مجبور شد گوجه ها را داخل نایلون خالی گذاشته و وزن کرده و به دست مشتری بدهد.
داشتم ناامید می شدم که فردی در حالی که با تلفن صحبت می کرد درخواست گوجه فرنگی کرد و فروشنده هم چون دید حواس مشتری جمع نیست ابتدا جلوی چشم خریدار نایلون پلاستیکی خالی را برداشت و سپس با مهارت تمام همان پلاستیک را با پلاستیکی که داخل آن چند گوجه گندیده و دور از چشم مشتری از طبق آویزان بود برداشت و بعد جلوی چشم مشتری بقیه گوجه ها را ریخت داخل آن و بعد از وزن داد دست مشتری.
می خواستم جلو برم و کلاهبرداری را رو کنم که منصرف شدم چرا که تکه ام هم از آن جا بیرون نمی آمد ولی نهادهای نظارتی اگر خوب نظارت کرده و چند فروشنده متخلف را تنبیه می کردند مسلما چنین کلاهبرداری های به ظاهر خرد جمع می شد.
هرچند شاید به نظر برسد چنین کلاهبرداری و حق مردم را خوردن در مقابل کلاهبرداری های کلان برخی ها چیزی نیست ولی آنچه قابل تامل است این که اعتماد مردم خدشه دار شده و مورد سوء استفاده قرار می گیرد.
بازار تبریز که زمانی محل داد و ستد تاجران بزرگ از سراسر دنیا بود اکنون با این نوع حرکت های سخیف دارد اعتبار خود را از دست می دهد. بنظر می رسد خود بازاریان و مردم باید برای بازگرداندن جایگاه آن آستین بالا بزنند و منتظر متولیان امر نباشند.*