چند روز است که جنجال پیدا شدن استخوان در محل حفر ایستگاه قطار شهری باغ گلستان تبریز در فضای مجازی پیچیده است.

پیدا شدن استخوان و نابودی آثار و هویت تاریخی شهر تبریز خبر جدیدی نیست و مردم باید به این گونه خبرها عادت کرده باشندچرا که این شهر بی صاحب در زمان های نه چندان دور هم شاهد چنین صحنه هایی بوده است.

هنوز مردم بلایی را که برسر ربع رشیدی، ارک، پشت مسجد کبود، بارون آواک ودهها اثر مدفون شده در بطن این شهر کهن آورده شده است فراموش نکرده اند. انچه مسلم است این که، باغ گلستان (بوستان فجر) یکی از مکان های تاریخی تبریز است که تا سال ۱۳۰۷ شمسی گورستان گجیل بود و در آن سال به دستور محمدعلی تربیت، شهردار وقت تبریز، این قبرستان تاریخی تخریب و به بوستان تبدیل شد.

تخریب گورستان تاریخی «گجیل»، مقبره العرفا، در آن سال که با تخریب گورستان های تاریخی دیگر تبریز از قبیل نوبر، قاسم خان والی، دوه چی و ...دنبال شد، در سال های اخیر انتقادات زیادی را از سوی فرهیختگان برانگیخته است.

واکنون حفاری برای قطار شهری تبریز، بنابه اظهار مدیر عامل انجمن دوست‌داران میراث فرهنگی آذربایجان شرقی بدون در نظر گرفتن نظرات کارشناسی حوزه میراث فرهنگی در بافت تاریخی، اقدامی منافی اصل صیانت از میراث درگذشتگان به عنوان سرمایه آیندگان می باشد و با اصول توسعه پایدار در تضاد است.

سخنان مدیرکل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری آذربایجان‌شرقی درخصوص مستقرشدن تیم باستان شناسی دراین محل نیز  نوشدارو بعد از مرگ سهراب است.

احمد حمزه زاده می گوید: بلافاصله پس از انتشار خبر مربوط به این موضوع، تیم زبده کارشناسی میراث فرهنگی در محل حاضر شده است تا با بررسی تمامی جوانب امر، اصالت موضوع را بررسی و نتیجه را اعلام کنند.

اما سئوال اساسی این جاست، مگر این سازمان عریض و طویل نمی داند که در گذشته سه قبرستان مهم در تبریز شامل مقبره‌الفضلا در محله چرنداب، مقبره‌الشعرا در محله سرخاب و مقبره‌العرفا در باغ گلستان (خروجی دروازه گجیل) و محدوده وزیر آباد وجود داشت پس چرا همیشه بعد از تخریب وارد میدان می شود و در آخر هم یک جورایی ماست! مالی!! می شود و می رود پی کارش.

بنیانگزاری مقبره‌العرفا را به زبیده خاتون، همسر هارون‌الرشید نسبت می‌دهند که به دستور او باغی در این محل ایجاد و سپس این باغ به گورستان تبدیل شده است. عارف‌های زیادی در مقبره‌العرفا دفن شده‌اند و روایت‌هایی نیز مبنی بر وجود داشتن قبر شمس تبریزی در این گورستان است.

آیا این اطلاعات مهم برای استقرار یک تیم کارشناسی زبده قبل از تخریب چنین محل های تاریخی کافی نیست؟! تا کی باید شاهد نابودی هویت تاریخی این شهر باشیم! وقتی ارک تبریز با آن قدمت و عظمتش تخریب و تنها دیواری به یادگار مانده سکوت شد و برای خالی نبودن عریضه نامه نگاری هایی هم با تهران شد اما دست آخر چه شد؟ حتی معلوم نیست گودبرداری هایی که برای احداث به اصطلاح پارکینگ در محوطه ارک انجام می شد به کجا  ختم شد؟

بازی با هویت یک شهر را مسلما آیندگان نخواهند بخشید و نفرین آنان همواره پشت سرکسانی خواهد بودکه عمدا و یا سهوا اقدام به نابودی تاریخ این شهرمی کنند!*

از: طیبه شایان