فرهاد عبدوی مدیر عامل جامعه نابینایان آذربایجان شرقی با اشاره به مشکلات جامعه نابینایان آذربایجان شرقی، گفت: نبود فضای اداری مناسب، دشواریهای اشتغال، هزینههای سنگین درمان، کمبود امکانات فرهنگی و ورزشی و مناسبسازینشدن محیط شهری، از مهمترین چالشهای پیش روی نابینایان است.
به گزارش تانیش نیوز، فرهاد عبدوی با اشاره به شکلگیری جامعه نابینایان استان در سال ۱۳۶۰ اظهار کرد: در سالهای ابتدایی، به دلیل نبود امکانات و فضای اختصاصی، جلسات در منازل برگزار میشد و فعالیتهای این مجموعه نیز گستردگی امروز را نداشت.
وی افزود: هیئتمدیره جدید تلاش میکند با شناسایی توانمندیهای نابینایان، بررسی آسیبها و تهدیدهای پیش روی آنان و فراهمکردن زمینه توانمندسازی، شرایط بهتری برای اعضای این جامعه ایجاد کند.
نبود فضای اداری مناسب؛ مشکلی فراتر از یک اتاق کوچک
عبدوی با بیان اینکه فضای اداری فعلی جامعه نابینایان پاسخگوی نیازهای اعضا نیست، گفت: دفتر ما کوچک است و در موقعیتی قرار دارد که رفتوآمد نابینایان را با خطر مواجه میکند. در اطراف این محل، ایستگاه اتوبوس مناسبی وجود ندارد و تردد خودروها نیز بالاست؛ شرایطی که حضور و رفتوآمد را برای نابینایان دشوار میکند.
وی با انتقاد از توزیع نامتوازن امکانات شهری و اداری، اظهار کرد: وضعیت فضای اداری ما بهخوبی نشان میدهد که در توزیع امکانات، نابرابری وجود دارد. ما حتی برای تمرین گروه تئاترمان فقط یک اتاق کوچک در اختیار داریم و برای تأمین حداقل امکانات نیز با مشکلات متعددی روبهرو هستیم.
تحصیلکردهاند، اما همچنان در انتظار شغل
مدیر عامل جامعه نابینایان آذربایجان شرقی اشتغال را یکی دیگر از دغدغههای جدی جامعه نابینایان عنوان کرد و گفت: امروز در میان نابینایان، افراد دارای مدرک کارشناسی ارشد و دانشجویان دکتری حضور دارند. این افراد تحصیلکرده و توانمند هستند، اما برای ورود به بازار کار با موانع جدی مواجهاند.
وی ادامه داد: حتی فرصتهای شغلی مانند اپراتوری تلفن نیز با خودکارشدن بسیاری از فرایندها محدود شدهاند و همین موضوع، فرصتهای استخدامی نابینایان را کاهش داده است.
عبدوی با تأکید بر ضرورت توجه شهرداریها و شورای اسلامی شهر تبریز به اشتغال این افراد، تصریح کرد: انتظار داریم از ظرفیت نابینایان در بخشهای مختلف استفاده شود و در صورت بازنشستگی کارکنان نابینا، زمینه جایگزینی افراد واجد شرایط از همین جامعه فراهم شود. داشتن شغل پایدار، علاوه بر تأمین معیشت، به استقلال و حضور مؤثرتر نابینایان در جامعه کمک میکند.
وی همچنین مسکن و هزینههای سنگین درمان را از دیگر مشکلات این قشر دانست و خواستار رسیدگی جدی مسئولان به این مطالبات شد.
وقتی پیادهرو هم برای نابینایان امن نیست
عبدوی با اشاره به مشکلات مناسبسازی محیط شهری، این موضوع را یکی از مهمترین تهدیدهای پیش روی نابینایان دانست و گفت: وضعیت پیادهروها اسفناک است؛ خودروها در مسیر تردد عابران پارک میکنند و موانع مختلف، حرکت مستقل نابینایان را دشوار میسازد. در چنین شرایطی، یک فرد نابینا چگونه میتواند با اطمینان در شهر رفتوآمد کند؟
وی با بیان اینکه برخی نابینایان برای عبور از خیابان ناچارند منتظر بمانند تا فردی به کمکشان بیاید، افزود: این وضعیت با حق شهروندی و استقلال افراد دارای معلولیت سازگار نیست.
عبدوی با اشاره به اینکه میزان مناسبسازی در شهر تبریز را حدود ۳۷ درصد اعلام میکنند، خواستار توجه جدیتر مدیریت شهری به این موضوع شد و گفت: شهرداری و سایر دستگاههای مسئول باید برای ایمنسازی مسیرهای تردد نابینایان اقدام کنند.
وی همچنین بر ضرورت برخورد قانونی با خودروهایی که در پیادهروها پارک میکنند، تأکید کرد و افزود: صرف وجود قانون کافی نیست؛ اجرای آن و تعیین جریمههای بازدارنده میتواند از تکرار تخلفات جلوگیری کند.
فعالیتهای فرهنگی با حداقل امکانات
این فعال جامعه نابینایان با اشاره به فعالیتهای آموزشی و فرهنگی این مجموعه اظهار کرد: برگزاری کلاسهای آموزش کامپیوتر، کار با گوشیهای اندرویدی، آموزش قرآن و فعالیتهای تئاتری از جمله برنامههای ماست؛ اما برای ادامه و گسترش این فعالیتها، امکانات و حمایت کافی وجود ندارد.
وی با ابراز تأسف از شرایط گروه تئاتر نابینایان گفت: بچههای ما با وجود علاقه و توانمندی، برای ادامه فعالیتهای خود با محدودیت مواجهاند و گاهی باید منتظر تأیید مرکز مربوطه بمانند. در حالی که حمایت از استعدادهای هنری این افراد میتواند زمینه حضور اجتماعی بیشتر و حتی ایجاد فرصتهای شغلی را فراهم کند.
عبدوی با اشاره به تجربه تهران در اختصاص امکانات فرهنگی به نابینایان در فرهنگسراها، خاطرنشان کرد: اگر چنین امکاناتی در تبریز نیز فراهم شود، علاوه بر گسترش فعالیتهای فرهنگی، میتوان زمینه اشتغالزایی و توانمندسازی نابینایان را تقویت کرد.
از استخرهای بسته تا بیپاسخماندن تماسها
وی مشکلات ورزشی نابینایان را نیز قابل توجه دانست و گفت: جامعه نابینایان از زمانهای اختصاصی و امکانات ورزشی متناسب با نیازهای خود محروم است. حتی در زمینه استفاده از استخرها نیز مشکلاتی وجود دارد؛ گاهی افراد برای اطلاع از وضعیت فعالیت مجموعه تماس میگیرند، اما پاسخی دریافت نمیکنند و پس از مراجعه حضوری با درهای بسته مواجه میشوند.
وی تأکید کرد: اطلاعرسانی دقیق و پاسخگویی به تماسها، بهویژه برای افرادی که رفتوآمد برایشان دشوارتر است، اهمیت زیادی دارد.
نابینایان سهمی از امکانات و درآمدهای شهری میخواهند
عبدوی با اشاره به مشکلات اقتصادی تشکلهای فعال در حوزه نابینایان اظهار کرد: تشکلهای ما برای تأمین منابع مالی با محدودیتهای زیادی روبهرو هستند و توان رقابت با برخی مجموعههای خیریه را ندارند. در چنین شرایطی، انتظار میرود مسئولان برای تأمین منابع پایدار و حمایت از فعالیتهای این مجموعهها راهکارهای عملی در نظر بگیرند.
وی افزود: پیشنهاد کردهایم بخشی از درآمد برخی ظرفیتهای شهری، از جمله پارکینگها و امکانات درآمدزای مرتبط با جامعه معلولان، برای حمایت از نابینایان اختصاص یابد؛ اما طبق اطلاعاتی که به ما رسیده، درآمد موردنظر به جامعه معلولان اختصاص یافته است. لازم است نحوه توزیع این منابع و میزان بهرهمندی جامعه نابینایان از آن بهصورت شفاف مشخص شود.
این فعال جامعه نابینایان همچنین با انتقاد از کمتوجهی مسئولان استانی به وضعیت این مجموعه گفت: در طول فعالیت جامعه نابینایان، تا آنجا که ما اطلاع داریم، استاندار یا حتی معاون وی برای بازدید از این مجموعه حضور نیافته است. حتی درخواست کردهایم که مسئولان برای بازدید و آشنایی نزدیک با مشکلات ما به مجموعه بیایند، اما این خواسته نیز تاکنون محقق نشده است.
مشکلات نابینایان باید دیده شود
عبدوی در پایان با تأکید بر ضرورت توجه عملی به مطالبات جامعه نابینایان گفت: نابینایان نیز شهروندان این شهر هستند و حق دارند از امکانات مناسب شهری، خدمات فرهنگی و ورزشی، فرصتهای شغلی و حمایتهای اجتماعی برخوردار باشند.
وی خاطرنشان کرد: مشکلات جامعه نابینایان باید بهدرستی برای مسئولان و افکار عمومی تصویرسازی شود تا ابعاد واقعی دشواریهای زندگی این افراد دیده شود. انعکاس مشکلات از سوی تشکلها تا اندازهای میتواند مؤثر باشد، اما حل این مسائل نیازمند همراهی دستگاههای اجرایی، مدیریت شهری و سایر نهادهای مسئول است.
پایان سخن آنکه، مناسبسازی شهر، ایجاد فرصتهای شغلی پایدار و تأمین امکانات فرهنگی و ورزشی برای نابینایان، نه امتیازی ویژه، بلکه بخشی از مسئولیت مدیریت شهری در قبال حقوق شهروندی است.
