از کودکی علاقه وافری به هنر دارد. دنیا را از دریچه هنر می بیند. قلم که به دستش می رسید طرح های خلاقانه رسم می کرد. وقتی پا به بیست سالگی می گذارد تصمیم می گیرد نقاشی را زیر نظر استاد و به صورت حرفه ای یاد بگیرد.
به مدت ۸ سال نقاشی تابلو روغن و بوم تابلو به سبک رئالیسم و بیشتر منظره و اشیا را زیر نظر استاد مدبری فرا می گیرد.
نقاشی ذهن خلاقش را سیراب نمی کند روی به سفال می آورد و بدون این که تحت تعلیم قرار بگیرد به طور ذهنی نقوش اسلیمی را روی سفال می کشد و سه سال است که در این رشته فعالیت می کند.
پدر فرناز رنجدوزان هم هنرمند و شاعر است. آثار این شاعر آذری زبان زینت بخش نشریات آذربایجان شرقی است و فرناز هم می گوید ذوق هنری را از پدرش محمد رنجدوزان به ارث برده است.
این هنرمند خلاق که دانشجوی کارشناسی آموزش و پرورش ابتدایی است رویاهای زیادی در سر دارد و امیدوار است به همه آن ها برسد.
وی می گوید: تا رسیدن به هدفم که باز کردن یک مدرسه هنر و پیش دبستان است تلاش خواهم کرد و کودکان سه ساله تا ۱۲ ساله را تحت تعلیم قرار خواهم داد چرا که آشنایی با هنر روح انسان را لطیف می کند و مانع ارتکاب کارهای ناپسند می شود.
شیوع ویروس منحوس کرونا وی را از فعالیت های هنری باز نمی دارد و چهار نمایشگاه طی سال جاری برگزار می کند و یک نمایشگاه به پاس خدمات کادر درمان و به قول خودش فرشتگان خدمت و با همکاری و همیاری دانشگاه آزاد علمی کاربردی و فنی وحرفه ای سما تبریز برپا می کند.
خانم رنجدوزان درباره نمایشگاه مذکور می گوید: پوستر این نمایشگاه را خودم و با عشق طراحی کردم.
وی تاکنون پنج نمایشگاه، یک نمایشگاه در سالن کتابخانه هلال احمر به نفع بیماران صعب العلاج، چهار نمایشگاه توسط دانشگاه بصورت جمعی وانفرادی برگزار کرده و دو نمایشگاه سفال هم در اداره ارشاد اسلامی اسکو برگزار خواهم کرد.
پدر و مادرش را مشوق کارهایش می داند و می گوید: می خواهم فردی مفید برای جامعه ام باشم و روی پاهای خودم بایستم بنابراین باید در مقابل مشکلات محکم بایستم.
از خانم رنجدوزان می خواهم در یک جمله هنر را تعریف کند می گوید؛ هنر ارامش روح وروان ونشاندهنده افکار یک فرد است و احساس آدم را بیان می کند.
مصاحبه از: ط. شایان
