گرانی های افسارگسیخته و لحظه ای اجناس که در شرایط کرونایی رکورد می زند اقشار ضعیف جامعه را تحت فشار قرار داده است.

افزایش قیمت ها که گاه لحظه ای اتفاق می افتد در طول تاریخ ایران بی سابقه بوده است طوری که صدای نماینده ولی فقیه در استان را هم درآوده و در هر سخنرانی بر حمایت از مردمی که هر روز فقیرتر از دیروز می شوند تاکید می کنند.

بسیاری از این گرانی های کمرشکن که در خیلی از موارد به تحریم ها نسبت داده می شود کار خودی ها بوده و در حقیقت گلی است که وارد دروازه خودمان می کنیم و ربطی به تحریم ها ندارد.

فرار نخبگان، سرمایه داران، مهاجرت جوانان و استعدادها و… ضربه ای است که طی چند سال اخیر بر پیکر نحیف جامعه ایران از سوی مدیران، مسئولین بی مسئول و مردان بی عمل وارد شده است در آینده جبران آن خیلی سخت و حتی ناممکن خواهد بود و گذشته از صدمات اقتصادی که بر جامعه وارد می شود آسیب های اجتماعی ناشی از ضعف اقتصاد نیز شاید قرن ها براین کشور سایه بیندازد.

عدم چرخش چرخ های تولید و اشتغال، بیکاری، فقر، طلاق، فساد و رواج فحشا و دیگر آسیب ها را به دنبال دارد.

به قول یک سرمایه گذار، در این کشور هیچ کاری را نمی توان بدون دادن رشوه به سرانجام رساند و اگر کارت درست پیش نمی رود بدان که یک جای کار ایراد دارد و باید یک خرده زیپ جیب را شل کرد تا امورت تسهیل شود.

با پرت کردن کاغذ به سوی سرمایه گذار و بی احترامی به وی و کار ارباب رجوع را به امروز و فردا موکول کردن از سوی یک کارمند جزء نشانه عدم مدیریت است.

پدرم می گفت قبل از انقلاب در یکی از بیمارستان های تبریز بستری بود و کم توجهی یکی از پرستاران فریاد یک بیمار را بلند کرد و در این هنگام رئیس بیمارستان دکترهای بخش و پرستاران را با عصبانیت بالای سر آن مریض برد و در حالی که می گفت حقوق شما از این مریض تامین می شود نه تنها همه آن ها را وادار کرد که از مریض عذرخواهی کنند بلکه از جزء تا کل بخش توبیخ شدند تا درسی برای کادردرمانی بخش های دیگر باشد.

ای کاش قبل از اختراع «تکریم ارباب رجوع» حرف به حرف این جمله به زیردستان تفهیم می شد. هرچند مروجین این جمله شاید خودشان هم با مفهوم واقعی آن آشنا نباشند.

طیبه شایان