یادداشت از: تانیش نیوز/طیبه شایان
امروز روزی هست که بنام خبرنگار نامگذاری شده است. طی سالها که در عرصه خبر کار کرده ام با مشکلات متعددی روبرو شده ام شاید هر کس به جای من بود عطای این شغل را به لقایش می بخشید. شغلی پردردسر که اگر بخواهی متعهدانه و طبق رسالت خبرنگار کار کنی به مذاق خیلی ها خوش نخواهد آمد. اگر بخواهی مجیزگویی که در قاموس ما نیست.
قبل از ورود به عرصه خبر، خبرنگار را قدرتی بالاتر از رئیس جمهور و دولتمردان می دانستم اما به مرور دریافتم مظلوم تر از خبرنگار نیست، حرف حق بزند دربند است و دروغ بگوید و یا سانسور کند دروغگو محسوب می شود و اعتماد مردم را از دست می دهد، سکوت هم که کند در قاموسش نیست. نفع دنیوی و مادی هم که ندارد و تنها عشق به کار است که یک خبرنگار را به ناکجاباد رهنمون می کند.
علیرغم این همه مشکلات باز من یک خبرنگارم، به خبرنگار بودن خود افتخار می کنم. اگر هزاران بار هم به دنیا بیایم با همه سختی ها و مشکلاتی که سر راهم هست باز خبرنگار خواهم شد.
از مشکلات جامعه، از مظلومیت مردمم، از تبعیض هایی که علیه هموطنانم روا می شود، از ربا و اختلاس و دزدی هایی که می شود خواهم نوشت. مشکلاتشان را انتشار خواهم داد و تا آنجا که می توانم پیگیری خواهم کرد حتی اگر تهدید شوم. برای من مهم مردمم هستند میدانم مردم ایران آنقدر صادق و وفادار هستند که فرق یک چاپلوس و تعهد را بخوبی از عمق وجودشان درک می کنند.
تنها دارایی من قلم و کاغذ است و قلم زدن گاهی اوقات آن قدر دشوار می شود که مستاصل می مانم.
من خبرنگارم، نگارندهی رویدادهای تلخ و گاهی شیرین مردمان این دیار، باشادیشان خندیدهام و با گریهشان گریستهام، غصهشان غم را در چهرهام دوانده و خرد شدن غرورشان، رگ وجدانم را بیرون زده، پایمال شدن حقشان، خونم را به جوش آورده و درد و فقرشان امانم را بریده است.
من یک خبرنگارم از این که خیلی از مواقع نتوانسته ام ذهن آشفته ام را بر روی کاغذ بیاورم روزها کلافه شده ام.
من یک خبرنگارم از این که هر روز خبرهای یاس آور و درماندگی مردمم را می نویسم آزرده خاطر می شوم و آرزو می کنم روزی فرا برسد که دیگر هیچ خبر ناامید کننده ای برای بازتاب آن نداشته باشم.
من یک خبرنگارم و روزی بنام من نامگذاری شده است. روزی که فقط فرصت می کنیم با همکاران دور هم جمع شده و دیداری فارغ از دغدغه های خبر داشته باشیم. روزی که همه مسئولین قول حل مشکلاتشان را می دهند و همه ما میدانیم دروغی بیش نیست، روزی که مسئولین و مدیران تنها به تبریک گفتن اکتفا می کنند و پیام های دهن پرکنی می فرستند و از شفافیت سخن می گویند. آن ها می گویند خبرنگار باید مسئولین را به چالش بکشد، حرف حق را بزند اما خودشان هم می دانند قلب و زبانشان یکی نیست و امروز هم می گذرد همانند سال های متمادی گذشته….. روز خبرنگار بر خودم و همکارانم مبارک.