با کمال تعجب و تأسف، شاهد تکذیبیهای از سوی معاونت محترم مسکن و ساختمان ادارهکل راه و شهرسازی آذربایجان شرقی، جناب آقای سید محسن رضوی، در خصوص تجمع اعتراضی اعضای مجتمع مسکونی ۲۰۸ واحدی طالقانی تبریز بودیم. این تکذیبیه، در حالی که خبرنگار این رسانه با چشم خود شاهد اعتراضات بحق اعضا بوده و گفتگوهای تأثیرگذاری نیز با آنان انجام داده است، نه تنها واقعیت را نادیده میگیرد، بلکه تلاش دارد با پاک کردن صورت مسئله، تقصیر را به گردن مردم مظلوم و بی پناه بیندازد.
جناب آقای رضوی، به جای استیضاح پیمانکار احتمالا کمکار و پیگیری تخلفات احتمالی، با صدور چنین تکذیبیهای، صرفاً صورت مسئله را پاک کرده و مسئولیت را از دوش متولیان امر برداشته و به سمت مردمی نشانه میروند که تمام هستی خود را برای خانهدار شدن، گرو گذاشتهاند. این در حالی است که شواهد و مستندات موجود، از جمله مصاحبههای ضبط شده با اعضا، حکایت از عمق نارضایتی و سرخوردگی آنان دارد.
ادعای «دعوت از متقاضیان برای برگزاری یک نشست هماندیشی» در حالی مطرح میشود که خبرنگار ما به وضوح شاهد تجمع اعتراضی بوده است، تجمعی که با چشمانی اشکبار و بغضهایی فروخورده، از سالها انتظار، وعدههای تحقق نیافته، و افزایش بیوقفهی هزینهها حکایت داشت. آیا نشست هماندیشی، با گریههای زنی که آخرین یادگار پدرش را فروخته، یا با خاطرهی تلخ مردی که همسرش را به دلیل ناتوانی در تأمین هزینههای درمان از دست داده، همخوانی دارد؟
اینکه پیشرفت پروژه را ۷۰ درصد اعلام میکنید و آن را به «مشارکت مالی متقاضیان» گره میزنید، در حالی که اعضا مدعیاند آوردههایشان با پیشرفت فیزیکی پروژه تناسب نداشته و پول آنان بدون نتیجه معطل مانده است، توجیهی جز حمایت ضمنی از پیمانکار و شانه خالی کردن از زیر بار مسئولیت ندارد. مردم، در زمان خود، آوردههای خود را تکمیل کردهاند، اما سوال اینجاست که چرا پس از گذشت سالها، هنوز هم بلاتکلیف هستند و وعدهی خانهدار شدنشان محقق نشده است؟
آقای معاون، به جای صدور تکذیبیه، شایسته بود تیمی متشکل از وکیل، بازرس و کارشناسان بیطرف تشکیل میدادید و با حضور در محل، به صورتِ دقیق به ادعاهای طرفین رسیدگی میکردید. بررسی شفاف قراردادها، میزان واقعی پیشرفت فیزیکی، و تطابق هزینهها با آوردههای اعضا، میتوانست جلوی این سوءتفاهمها و تجمعات اعتراضی را بگیرد. اما متأسفانه، تنها راه حل، صدور تکذیبیه و مقصر جلوه دادن مردم بیپناه دیده شده است.
بله، سقف تسهیلات افزایش یافته، و خبرهای خوبی از تأمین زیرساختها شنیده میشود. اما اینها نمیتواند نادیده گرفتنِ مشکلات اصلی را توجیه کند. مردم، نه تنها به دنبال وام و تسهیلات، بلکه خواهان خانه و سرپناهی هستند که از ۷ سال پیش، تمام زندگیشان را برای آن گذاشتهاند.
این رسانه، صدای مردمی است که بارها در چنین تجمعی اعتراض خود را با گریه و بغض اعلام کرده اند اما متاسفانه صدایشان خاموش شده و از گردونه خانه دار شدن خارج گشته اند امیدواریم مسئولین محترم، به جای پاک کردن صورت مسئله، با صداقت و شفافیت، برای حل مشکلات واقعی مردم خود چارهاندیشی کنند.